تبليغاتX
علوم نامه - (8) تلخ نامه: آب را گل بکنیم
نگارشکده نشریه علوم نامه

آب را گل بکنیم

سید احمد موسوی هفتادُر

آب را گل بکنیم

در فرودست کسی، جز همان پیرزن نالان نیست

که بر او نیز تفاوت نکند صافیِ این آب روان

او که بر شستنِ این جامه­ی صد وصله­ی خویش

دیگر از آبِ گل آلود نمی­آزارد

کودکان هم دگر ارزانیشان خونِ دل است

             کاین متاع خیس تر از این نشود

دستِ درویشان هم، کوته از نان شده است

              کوته از نام و نشان

پس شما فکر نباشید که در پائین دست

              به سرِ دستِ ترک خورده­ی مردان چه رسد

آن رداهای ریاحی همه در آب کنید

              گل کنید،

دِهشان را دیدم

رد پایی ز خدا نیست که نیست

اهل دل در خوابند، آب را می­فهمند

غنچه ای پرپر شد.

آب را گل نکنیم،

که صدای قدم سهراب از شعرهامان نرود

که صفای مردم، چون شقایق نشود.

+ نوشته شده در  87/10/06ساعت   توسط هیئت تحریریه  |